آیات قرآن :

قال الله تعالی : ( فَاذْکُرُوْنِیْ أَذْکُرْکُمْ ) ( سورة البقرة : 152 )

الله جل جلاله ارشاد می کند : پس یاد کنید مرا تا یاد کنم شما را . یعنی در دنیا و آخرت انعامات و احسانات من با شما خواهد ماند ( البقرة : 152 )

و قال الله تعالی : ( وَ اذْکُرِاسْمَ رَبِّکَ وَ تَبَتَّلْ إِلَیْهِ تَبْتِیلاً ) ( سورة المزمل : 8 )

ارشاد الله جل جلاله است : و یاد کن نام پروردگار خود را و از همه جهت گسسته شو متوجه شده به سوی او نوعی گسسته شدن . ( المزمل : 8 )

و قال الله تعالی : ( أَلَا بِذِکْرِ اللَهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ ) ( سورة الرعد : 28 )

ارشاد الله جل جلاله است : آگاه شوید به یاد خدا ، آرام می گیرند دلها . ( الرعد : 28 )

و قال الله تعالی : ( وَ لَذِکْرُ اللَهِ أَکْبَرُ ) ( سورة العنکبوت : 45 )

ارشاد الله جل جلاله است : هر آئینه یاد کردن خدا ، بزرگ تر است از همه ( العنکبوت : 45 )

و قال الله تعالی : ( الَّذِینَ یَذْکُرُونَ اللَهَ قِیَٰمًا وَ قُعُودًا وَ عَلَیٰ جُنُوبِهِمْ ) ( سورة آل عمران : 191 )

ارشاد الله جل جلاله : آنانکه یاد می کند خدا را ایستاده و نشسته و پهلوی خویش و خفته . ( آل عمران : 191 )

و قال الله تعالی : ( فَاذْکُرُواْ اللَهَ کَذِکْرِکُمْ ءَابَآءَکُمْ أَؤ أَشَدَّ ذِکْرًا ) ( سورة البقرة : 200 )

ارشاد الله جل جلاله است : پس یاد کنید خدا را یعنی در منیٰ مانند یاد کردن شما پدرانِ خویش را بلکه زیاده تر یاد کردن ( البقرة : 200 )

و قال الله تعالی : ( وَ اذْکُر رَّبَّکَ فِی نَفْسِکَ تَضَرُّعًا وَ خِیفَةً وَ دُونَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ بِالْغُدُوِّ وَ الْاٰصَالِ وَ لَا تَکُن مِّنَ الْغٰفِلِینَ ) ( سورة الاعراف : 205 )

ارشاد الله جل جلاله است : و پروردگارت را با بامدادان و شامگاهان در دلت به زاری و ترس و بدون بانگ برداشتن ، یاد کن و از غافلان مباش . ( الاعراف : 205 )

و قال الله تعالی : ( وَ مَا تَکُونُ فِی شَاْنٍ وَ مَا تَتْلُواْ مِنْهُ مِن قُرْءَانٍ وَ لَا تَعْمَلُونَ مِنْ عَمَلٍ إِلَّا کُنَّا عَلَیْکُمْ شُهُودًا إِذْ تُفِیضُونَ فِیهِ ) ( سورة یونس : 61 )

ارشاد الله جل جلاله است : و نمی باشی در هیچ شغلی و نمی خوانی هیچ آیتی را از طرف خدا آمده و نمی کنید هیچ کاری مگر هستیم بر شما مطّلع چون در می آئید . ( یونس : 61 )

و قال الله تعالی : ( وَ تَوَکَّلْ عَلَی الْعَزِیزِ الَّرحِیمِ ( 217 ) الَّذِی یَرٰکَ حِینَ تَقُومُ ( 218 ) وَ تَقَلُّبَکَ فِی السَّٰجِدِینَ ( 219 ) إِنَّهُ هُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ ( 220 ) ) ( سورة الشعراء : 217  تا 220 )

ارشاد الله جل جلاله است : و بر ( خداوند ) پیروزمند مهربان توکل کن . ( 217 ) آنکه می بیند تو را چون بر می خیزی یعنی وقت تهجّد ( 218 ) و می بیند گشتن تو در میان سجده کنند گان ( 219 ) چرا که او شنوای داناست ( 220 ) ) ( الشعراء : 217 تا 220 )

و قال الله تعالی : ( وَ هُوَ مَعَکُمْ أَیْنَ مَا کُنتُمْ ) ( سورة الحدید : 4 )

ارشاد الله جل جلاله است : و او با شماست هر جا که باشید ( الحدید : 4 )

و قال الله تعالی : ( وَ مَن یَعْشُ عَن ذِکْرِ الَّرحْمَٰنِ نُقَیِّضْ لَهُ شَیْطَٰنًا فَهُوَ لَهُ قَرِینٌ ) ( سورة الزّخُرف : 36 )

ارشاد الله جل جلاله است : هر که غافل شود از یاد خدا برگماریم برای او شیطانی پس آن شیطان همنشین او خواهد بود . ( الزّخُرف : 36 )

و قال الله تعالی : ( فَلَوْلَا أَنَّهُ كَانَ مِنَ الْمُسَبِّحِينَ ﴿١٤٣﴾ لَلَبِثَ فِی بَطْنِهِ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ ﴿١٤٤﴾

  ) ( سورة الصافات : 143 و 144 )

 ارشاد الله جل جلاله است : پس اگر ( یونس علیه السلام ) در شکم ماهی از تسبیح کنندگان نمی بود ( البته باقی می ماند در شکم ماهی تا روزیکه مردمان برانگیخته شوند ( یعنی در معده ماهی هضم می شد و تسبیح یونس علیه السلام ) در شکم ماهی لآ اِلٰه اِلَّا اَنْتَ سُبْحٰنَکَ اِنِّیْ کُنْتُ مِنَ الظّٰلِمِیْنَ ) ( الصافات 143 و 144 )

و قال الله تعالی : ( فَسُبْحَٰنَ اللَهِ حِینَ تُمْسُونَ وَ حِینَ تُصْبِحُونَ ) ( سورة الروم : 17 )

ارشاد الله جل جلاله است : پس به پاکی یاد کنید خدا را وقتی که شام می کنید و وقتیکه به صباح در می آئید . ( الروم : 17 )

و قال الله تعالی : ( يَا أَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُوا اذْكُرُوا اللَّهَ ذِكْرًا كَثِيرًا ﴿٤١﴾ وَسَبِّحُوهُ بُكْرَةً وَأَصِیلًا ﴿٤٢﴾

  ) ( سورة الحزاب : 41 و 42 )

ارشاد الله جل جلاله است : ای مسلمانان یاد کنید خدا را یاد کردن بسیار . و به پاکی بخوانید او را صبح و شام . ( الاحزاب : 41 و 42 )

و قال الله تعالی : ( إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ ۚ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُواْ صَلُّواْ عَلَيْهِ وَسَلِّمُواْ تَسْلِيمًا ﴿٥٦﴾

 ) ( سورة الاحزاب : 56 )

ارشاد الله جل جلاله است : هر آئینه خدا و فرشتگان او درود می فرستند بر پیغمبر ، ای مسلمانان : درود بفرستید بر وی و سلام گویید سلام گفتنی . ( الاحزاب : 56 )

و قال الله تعالی : ( وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُواْ فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُواْ أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُواْ لِذُنُوبِهِمْ وَمَنْ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا اللَّهُ وَلَمْ يُصِرُّوا عَلَىٰ مَا فَعَلُوا وَهُمْ يَعْلَمُونَ ﴿١٣٥﴾ أُولَٰئِكَ جَزَاؤُهُمْ مَغْفِرَةٌ مِن رَبِّهِمْ وَجَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا ۚ وَنِعْمَ أَجْرُ الْعَامِلِينَ ﴿١٣٦﴾ ) ( سورة آل عمران : 135 و 136 )

ارشاد الله جل جلاله : و کسانی که چون کار ناشایستی کردند یا بر خویشتن ستم روا داشتند خدای را یاد کنند و برای گناهانشان آمرزش خواهند – و چه کسی جز خداوند گناهان را می آمرزد – و آنانکه آگاهانه در کارهای ( ناروایی ) که کرده اند پافشاری و پیگیری نکرده اند . ( 135 ) پاداش اینان آمرزش پروردگارشان و بوستانهایی است که از فرودست آن جویباران جاری است که جاودانه در آنند و پاداش نیکوکاران چه خوب است ( 136 )

و قال الله تعالی : ( وَ مَا کَانَ اللَهُ مُعَذِّبَهُمْ وَ هُمْ یَسْتَغْفِرُونَ ) ( سورة الانفال : 33 )

ارشاد الله جل جلاله است : و هرگز نیست خدا عذاب دهنده ایشان و ایشان استغار می کنند ( الانفال : 33 )

و قال الله تعالی : (  

ثُمَّ إِنَّ رَبَّكَ لِلَّذِينَ عَمِلُوا السُّوءَ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ تَابُوا مِنْ بَعْدِ ذَٰلِكَ وَأَصْلَحُواْ إِنَّ رَبَّكَ مِنْ بَعْدِهَا لَغَفُورٌ رَحِيمٌ ﴿١١٩﴾ ) ( سورة النحل : 119 )

ارشاد الله جل جلاله است : آنگاه پروردگارت در حق کسانی که از روی نادانی مرتکب کار ناشایستی شده اند ، و سپس توبه و درستکاری کرده اند ، ( بدان که ) پروردگارت پس از آن ، آمرزگار مهربان است . ( النحل : 119 )

و قال الله تعالی : ( لَوْلَا تسْتَغْفِرُونَ اللَهَ لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَ ) ( سورة النمل : 46 )

ارشاد الله جل جلاله است : چرا نه طلب آمرزش می کنید از خدا بُوَد که رحم کرده شود بر شما . ( النمل : 46 )

و قال الله تعالی : ( وَتُوبُوا إِلَى اللَّهِ جَمِيعًا أَيُّهَ الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ﴿٣١﴾ ) ( سورة النور : 31 )

ارشاد الله جل جلاله است : رجوع کنید به سوی خدا همه یک جا ای مسلمانان باشد که درستکار شوید . ( النور : 31 )

و قال الله تعالی : ( يَا أَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُواْ تُوبُواْ إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحًا ) ( سورة التحریم : 8 )

ارشاد الله جل جلاله است : ای مسلمانان ! رجوع کنید به سوی خدا ، رجوع خالص . ( التحریم : 8 )

احادیث نبویه :

1 : عَنْ اَبِیْ هُرَیْرَةَ رَضِیَ اللهُ عَنْهُ قَالَ : قَالَ النَّبِیُّ ( ص ) یَقُوْلَ اللهُ تَعَالٰی : اَنَا عِنْدَ ظَنِّ عَبْدِیْ بِیْ ، وَ اَنَا مَعَهُ اِذَا ذَکَرَنِیْ فَاِنْ ذَکَرَنِیْ فِیْ نَفْسِهِ ذَکَرْتُهُ فِیْ نَفْسِیْ ، وَ اِنْ ذَکَرَنِیْ فِیْ مَلَاٍ ذَکَرْتُهُ فِیْ مَلَاٍ خَیْرٍ مِنْهُمْ ، وَ اِنْ تَقَرِّبَ اِلَیِّ شِبْرًا تَقَرَّبْتُ اِلَیْهِ ذِرَاعًا ، وَ اِنْ تَقَرَّبَ اِلَیَّ ذِرَاعًا تَقَرَّبْتُ اِلَیْهِ بَاعًا ، وَ اِنْ اَتَانِیْ یَمشِیْ اَتیْتُهُ هَرْوَلَةً ( رواه البخاری )

حضرت ابوهریره رضی الله عنه می فرماید که رسول الله ( ص ) ارشاد می فرمایند که ارشاد الله جل جلاله است : من با بنده ی خود طبق گمانی که نسبت با من دارد معامله و رفتار می کنم و هر گاه مرا یاد کند من با او خواهم بود اگر او مرا در دل خود یاد می کند من نیز در دل خود او را یاد می کنم و اگر او مرا در جمعی ذکر می کند من نیز در جمعی بهتر از آن ، یعنی در جمع فرشتگان او را ذکر می کنم اگر بنده به قدر وجبی به سوی من متوجه شود من به اندازه ی یک دست به طرف او متوجه می شوم و اگر او به اندازه ی یک دست جلو آید من بقدر دو دست به او نزدیک می شوم و اگر او به سوی من آرام آرام بیاید من به سوی او دوان دوان می آیم ( بخاری )

آیات قرآن :

قال الله تعالی : ( حَٰفِظُواْ عَلَی الصَّلَوَٰاتِ والصَّلَوٰةِ الْوُسْطَیٰ وَ قُومُوْا لِلهِ قَنِٰتِینَ ) ( آیه ی  238 سورة البقرة )

 ارشاد الله جل جلاله است : محافظت و پایبندی کنید بر همه نمازها  و بر نماز میانه  یعنی خصوصاً بر نماز عصر و بایستید برای خدا فرمانبردار شده ( البقرة : 238 )

و قال الله تعالی : (  وَ استَعِینُواْ بِالصَّبْرِ  وَالصَّلَاةِ ۚ  وَ إِنَّهَا لَکَبِیَرَةٌ إِلَّا عَلَی الْخٰشِعِیْنَ ) ( آیه ی 45 سورة البقرة )

 ارشاد الله جل جلاله است : و مدد طلبید به صبر ، ( شکیبائی ) و نماز . هر آئینه نماز دشوار است مگر بر فروتنی کنندگان ( البقرة 45 )

توضیح : صبر این است که انسان خود را از خواهشات نفسانی باز دارد و اوامر و دستورات الله جل جلاله را بجا آورد بر مصائب صبر کردن نیز صبر است ( کشف الرحمن )

و قال الله  تعالی : قَدْ افْلَحَ الْمؤْمِنُونَ ( 1 ) الَّذِینَ هُمْ فِی صَلَاتِهِمْ خَٰشِعُونَ ( 2 ) ( آیه ی 2 و1  سورة المومنون )

ارشاد الله جل جلاله است : هر آئینه رستگار شدند مسلمانان آنانکه ایشان در نماز خویش نیایش کنند گان اند . ( المومنون 2 و 1 )

 احادیث نبویه :

1 : عَنْ عُثْمَانَ رَضِیَ اللهُ عَنْهُ قَالَ : سَمِعْتُ رَسُوْلَ الله ( ص ) یَقُوْلُ : مَا مِنِ امْرِیءٍ مُسْلِمٍ تَحْضُرُهُ صَلَاةٌ مَکْتُوْبَةٌ ، فَیُحْسِنُ وُضُوْءَ هَا وَ خُشُوْعَهَا وَ رُکُوْعَهَا ، إِلَّا کَانَتْ کَفَّارَةً لِمَا قَبْلَهَا مِنَ الذُّنُوْبِ مَا لَمْ یُؤْتِ کَبِیْرَهً ، وَ ذلِکَ الدَّهْرَ کُلَّهُ . ( رواه مسلم )

حضرت عثمان رضی الله عنه می فرماید شنیدم که رسول الله ( ص ) ارشاد فرمودند : هر مسلمانی که با رسیدن وقت نماز فرض ، وضو را به طور احسن انجام داده و نماز را با خشوع ادا کند ، رکوع آن را خوب انجام دهد پس تا زمانیکه گناه کبیره انجام ندهد این نماز کفاره ی گناهان گذشته ی او می شود . و این فضیلت نماز برای همیشه است . ( مسلم )

2 : عَنْ زَیْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِیِّ رَضِیَ اللهُ عَنْهُ أَنَّ الَّنبِیَّ ( ص ) قَالَ : مَنْ تَوَضَّأَ فَأَحْسَنَ وُضُوْءَ هُ ، ثُمَّ صَلَّی رَکْعَتَیْنِ لَا یَسْهُوْ فِیْهِمَا غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ . ( رواه ابوداود )

حضرت زید بن خالد جُهنّی رضی الله عنه می فرماید که رسول الله ( ص ) ارشاد فرمودند : هر کس وضو را به طور احسن انجام داده و بعد دو رکعت نماز طوری بخواند که در آن چیزی را فراموش نکند یعنی فکر و حواسش کاملاً متوجه الله جل جلاله باشد ، تمام گناهان گذشته اش معاف می گردد ( ابو داود )

3 : عَنْ حُمْرَانَ مَوْلٰی عُثْمَانَ أَنَّ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ رَضِیَ اللهُ عَنْهُ دَعَا بِوَضُوْءٍ فَتَوَضَّأَ ، فَغَسَلَ کَفَّیْهِ ثَلاثَ مَرَّاتٍ ، ثُمَّ مَضْمضَ وَ اسْتَنْثَرَ ، ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثَلاثَ مَرَّاتٍ ، ثُمَّ غَسَلَ یَدَهُ الْیُمْنٰی إِلَی الْمِرْفَقِ ثَلاثَ مَرَّاتٍ ، ثُمَّ غَسَلَ یَدَهُ الْیُسرٰی مِثْلَ ذٰلِکَ ، ثُمَّ مَسَحَ بِرَأْسِهِ ، ثُمَّ غَسَلَ رِجْلَهُ الْیُمْنٰی إِلَی الْکَعْبَیْنِ ثَلاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ غَسَلَ الْیُسْرٰی مِثْلَ ذٰلِکَ . ثُمَّ قَالَ : رَأَیْتُ رَسُوْلَ اللهِ ( ص ) تَوَضَّأَ نَحْوَ وُضُوْئِیْ هٰذَا ، ثُمَّ قَامَ فَرَکَعَ رَکْعَتَیْنِ ، لَا یُحَدِّثُ فِیُهِمَا نَفسَهُ ، غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّم مِنْ ذَنْبِهِ . قَالَ ابْنُ شِهَابٍ : وَ کَانَ عُلَمَاؤُنَا یَقُوْلُونَ : هٰذا الْوُضُوْءُ أَسْبَعُ مَا یَتَوَ ضَّاُ بِهِ أَحَدٌ لِلصَّلَاةِ . ( رواه مسلم )

حضرت حُمران غلام آزاد شده حضرت عثمان رضی الله عنه می فرماید : حضرت عثمان رضی الله عنه آب وضو طلب نمودند و مشغول وضو گرفتن شدند . هر دو دست را تا مچ ،  سه بار شستند ، بعد آب در دهان نمودند ، آب در بینی نمودند ، و بعد سه بار صورت را شستند و بعد از آن سه بار دست راست را تا آرنج و سه بار دست چپ را تا آرنج شستند ، و بعد سر را مسح کردند و سه بار پای راست را و سه بار پای چپ را تا شتالنگ شستند ، پس فرمودند : من همان گونه وضو کردم که رسول الله ( ص ) را دیده ام که وضو نمودند . بعد از وضو رسول الله ( ص ) ارشاد فرمودند : هر کس اینطور که من وضو کرده ام ، وضو کند و بعد دو رکعت نماز چنان بخواند که در دلش هیچ گونه فکر و خیالی را نیاورد ، گناهان گذشته اش همه بخشیده می شود . حضرت ابن شهاب می فرمایند : علمای ما می گویند برای نماز این کاملترین وضو است . ( مسلم )

4 : عَنْ عَمَّارِ بْنِ یَاسِرٍ رَضِیَ اللهُ عَنْهُمَا قَالَ : سَمِمْعتُ رَسُوْلَ الله ( ص ) یَقُوْلُ : إِنَّ الرَّجُلَ لَیَنْصَرِفُ وَ مَا کُتِبَ لَهُ إِلَّا عُشْرُ صَلَاتِهِ تُسْعُهَا ثُمُنُهَا سُبْعُهَا سُدُسُهَا خُمُسُهَا رُبُعُهَا ثُلُثُهَا نِصْفُهَا . ( رواه ابوداود )

حضرت عمّار بن یاسر رضی الله عنهما می فرماید شنیدم که رسول الله ( ص ) ارشاد فرمودند : انسان نماز را به پایان می رساند ، و برایش فقط  یک دهم ثواب نوشته می شود . و برای بعضی یک نهم ، و برای بعضی یک هشتم ، یک هفتم ، یک ششم ، یک پنجم ، یک چهارم ، یک سوم ، و نصف ثواب نوشته می شود ( ابوداود )

توضیح : منظور این است که هر چقدر ظاهر و باطن نماز مطالبق سنت باشد ، همان اندازه اجر و ثواب می رسد ( بذل المجهود )

( آیات قرآنیه که در مورد خشوع و خضوع در مورد نماز خواندن ، که در بالا نوشتم فکر میکنم بیشتر باشد ، حالا انشاالله جستجو میکنم اگر آیاتی بیشتری در مورد خشوع و خضوع در نماز خواندن  بود ، به این پست اضافه میکنم ، و من یک کارشناس دینی نیستم ولی دوست دارم یک قدمی را در راه دین الله جل جلاله بردارم .  و این سه تا آیه و این چهار تا حدیث در مورد خشوع و خضوع  را از روی یکی از کتاب های اهل سنت نوشتم . ) 

( البته احادیث پیامبر در مورد خشوع و خضوع در نماز خواندن ، زیاد هست ، من خودم چهار تا را انتخاب کردم و نوشتم و از روی یکی از کتاب های اهل سنت نوشتم ) ( و اسم کتاب : الاحادیث المنتخبه هست )

چند اسم عربی پسرانه :

عبدالله ، محمد ، آبدین ، آصف ، عثمان ، احمد ، ابراهیم ، اسماعیل ، ابوطالب ، امیر ، امین ، اویس ، ایمان ، علی ، ادریس ، عمر ، اسامه ، ابوبکر ، بیژن ، بشیر ، بلال ، تقی ، ماجد ، متین ، مجتبی ، مجید ، محراب ، محسن ، محمود ، محی الدین ، مراد ، مرتضی ، مروان ، مسعود ، مسلم ، مسیب ، مصطفی ، مصیب ، منصور ، حافظ ، حامد ، حیان ، حبیب ، حسین ، حسن ، حسام ، خالد ، خلیل ، جمال ، جواد ، جابر ، جاسم ، جلال ، رشید ، راشد ، ریاض ، رمضان ، رئوف ، رسام ، رضا ، عارف ، عامر ، عباس ، عبداالجواد ، عبدالحسن ، عبدالحسین ، فؤاد ، فائز ، فلاح ، فاروق ، صالح ، صفا ، صلاح ، نادر ، ناصر ، سالم ، سامی ، ستار ، سعید ، سلمان ، سهیل ، شمس الدین ، شهاب ، شعیب ، طارق ، طاها ، عبدالباسط ، عبدالرحمان ، عبدالرحمن ، عدنان ، عزیز  ، فیصل ، معراج ، معین ، میثم ، نعیم ، هاشم ، یاسر ، یاسین

انسانها در مورد معبودی که عبادت کرده‌اند ، مورد سؤال قرار می گیرند. از آنان سؤال می شود که پیامبران را اجابت کرده‎اند یا خیر.

انسانها درباره اعمالی که انجام داده‎اند و از نعمت‎هایی که در دنیا از آنها بهره برده‎اند و از عهد و پیمانها و از گوش، چشم و دلهای‌شان سؤال خواهد شد. در این بحث از موارد ذکر شده صحبت خواهد شد.

1- کفر و شرک

مهمترین سؤالی که روز قیامت از انسانها بعمل می آید راجع به‌ کفر و شرک است. از آنها درباره معبودهایشان سؤال می شود. خداوند می فرماید: آیه: «وَقِیلَ لَهُمْ أَیْنَ مَا کُنتُمْ تَعْبُدُونَ * مِن دُونِ اللَّهِ هَلْ یَنصُرُونَکُمْ أَوْ یَنتَصِرُونَ». الشعراء: 92 - 93

(و بدیشان گفته می‌شود: کجا هستند معبودهائی که پیوسته آنها را عبادت می‌کردید ؟ ‏ (معبودهای) غیر از خدا. آیا آنها ( در برابر این شدائد و سختیهائی که اکنون با آن روبرو هستید و هستند ) شما را کمک می‌کنند یا خویشتن را یاری می‌دهند ؟‏ ). ‏

«وَیَوْمَ یُنَادِیهِمْ فَیَقُولُ أَیْنَ شُرَکَائِیَ الَّذِینَ کُنتُمْ تَزْعُمُونَ». القصص: 62

( روزی ( را خاطر نشان ساز که ) خدا ایشان را فریاد می‌دارد و می‌گوید : انبازهائی که برای من گمان می‌بردید کجایند ؟!  ( ای مشرکان ! حالا که حجابها و پرده‌ها کنار رفته‌اند و هنگامه حساب و کتاب و گرفتاری و درماندگی است ، بگوئید بتها و خداگونه‌های انس و جنّی که می‌پنداشتید و می ‌پرستیدید بیایند و شما را از عقاب و عذاب آفریدگار برهانند )).

انسانها درباره اینکه غیر از خدا چه‌ کسی را عبادت می‎کردند و اینکه‌ جانوران و انواع هدایا را به معبودهای باطل تقدیم می‎کردند مورد سؤال قرار خواهند گرفت آیه: « وَیَجْعَلُونَ لِمَا لاَ یَعْلَمُونَ نَصِیبًا مِّمَّا رَزَقْنَاهُمْ تَاللّهِ لَتُسْأَلُنَّ عَمَّا کُنتُمْ تَفْتَرُونَ». النحل: 56

( ( کافران ) برای بتهائی که چیزی نمی‌دانند ( زیرا که جمادند ) ، بهره‌ای ( از حیوانات و ارزاق خود ) که ما بدیشان داده‌ایم قرار می‌دهند ( و بدین وسیله بدانها تقرّب می‌جویند ). به خدا سوگند !  ( در دادگاه قیامت ) از این دروغ و بهتانها بازپرسی خواهید شد ( و سزای کردارتان داده می‌شود )).

و راجع به‌ تکذیب پیامبران مورد سؤال قرار می گیرند : آیه : « وَیَوْمَ یُنَادِیهِمْ فَیَقُولُ مَاذَا أَجَبْتُمُ الْمُرْسَلِینَ * فَعَمِیَتْ عَلَیْهِمُ الْأَنبَاءُ یَوْمَئِذٍ فَهُمْ لَا یَتَسَاءَلُونَ». القصص: 65 – 66

( ( خاطرنشان ساز ) روزی را که خداوند مشرکان را فریاد می‌دارد و می‌گوید : به پیغمبران چه پاسخی دادید ؟ در این هنگام ( بر اثر حیرت و دهشت ) همه خبرها از یادشان می‌رود ( و جملگی دچار فراموشی می‌شوند و سخنی برای گفتن نخواهند داشت و حتّی از هول و هراس ) نمی‌توانند چیزی از یکدیگر هم بپرسند ). ‏

2- در دنیا چه عملی را انجام داده‎اند؟

انسان در مورد اعمالی که در دنیا انجام داده است مورد بازخواست قرار می گیرد.

«فَوَرَبِّکَ لَنَسْأَلَنَّهُمْ أَجْمَعِیْنَ * عَمَّا کَانُوا یَعْمَلُونَ». الحجر: 92 - 93

( به پروردگارت سوگند ! که حتماً ( در روز رستاخیز از آنچه در دنیا مردمان انجام می‌دهند ) از جملگی ایشان پرس‌‌وجو خواهیم کرد. ‏ ( سؤال و بازخواست می‌کنیم ) از کارهائی که ( در جهان ) می‌کرده‌اند ).

«فَلَنَسْأَلَنَّ الَّذِینَ أُرْسِلَ إِلَیْهِمْ وَلَنَسْأَلَنَّ الْمُرْسَلِینَ». الأعراف: 6

( ( در روز قیامت ) به طور قطع از کسانی که پیغمبران به سوی آنان روانه شده‌اند می‌پرسیم ( که آیا پیام آسمانی به شما رسانده شده است یا خیر و چگونه بدان پاسخ داده‌اید ؟ ) و حتماً از پیغمبران هم می‌پرسیم ( که آیا پیام آسمانی را رسانده‌اید و از مردمان در قبال فرمان یزدان چه شنیده و چه دیده‌اید؟ ) ).

در سنن ترمذی از أبی برزه‌ أسلمی رضی الله عنه روایت شده‌ که‌ ‎پیامبر الله صلی الله علیه وسلم فرمود:  «لا تزول قدما عبد یوم القیامة ، حتی یسأل عن عمره فیم أفناه ، وعن علمه فیم فعل ، وعن ماله من أین اکتسبه وفیم أنفقه ؟ وعن جسمه فیم أبلاه؟» جامع الاصول (10/436) وشماره آن: 7969‏.

( در روز قیامت هیچ کس نمی‌تواند قدم بردارد تا اینکه‌ در مورد چهار چیز از او سؤال نشود:

1- عمرش را در چه‌ چیزی صرف نمود.

2- مقطع جوانی را با چه‌ چیزی بسر برد.

3- تا کجا به‌ علم و دانشش عمل کرد.

4- مال و ثروتش را از چه‌ راهی کسب کرد و در چه‌ چیزی خرج نمود ).

نخستین گروه از امت اسلام که وارد بهشت می‌شود کسانی هستند که در ایمان و تقوی ، عمل صالح و استقامت بر دین حق در رتبه والا قرار دارند. آنها به‌ صورت یک صف واحد داخل بهشت می‌شوند. اول و آخر آنها همزمان وارد بهشت می‌شوند. چهره آنان مانند ماه درخشان است.

امام بخاری در صحیح خود از حضرت ابی هریره نقل می‌کند که‌ رسول‎الله صلی الله علیه وسلم فرمود : «أَوَّلُ زُمْرَةٍ تَلِجُ الْجَنَّةَ صُوَرُهُمْ عَلَی صُورَةِ الْقَمَرِ لَیْلَةَ الْبَدْرِ لَا یَبْصُقُونَ فِیهَا وَلَا یَمْتَخِطُونَ وَلَا یَتَغَوَّطُونَ فِیهَا آنِیَتُهُمْ وَأَمْشَاطُهُمْ مِنْ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَمَجَامِرُهُمْ مِنْ الْأَلُوَّةِ وَرَشْحُهُمْ الْمِسْکُ وَلِکُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمْ زَوْجَتَانِ یُرَی مُخُّ سَاقِهِمَا مِنْ وَرَاءِ اللَّحْمِ مِنْ الْحُسْنِ لَا اخْتِلَافَ بَیْنَهُمْ وَلَا تَبَاغُضَ قُلُوبُهُمْ قَلْبٌ وَاحِدٌ یُسَبِّحُونَ اللَّهَ بُکْرَةً وَعَشِیًّا» بخاری. کتاب: بدء الخلق،  باب: ماجاء فی صقه الجنة . فتح الباری : (6/318) ، مسلم و ترمذی نیز آن را روایت کرده‌اند.

( چهره‌ی نخستین گروهی که وارد بهشت می‌شوند مانند ماه شب چهاردهم است. آنان در بهشت نه آب دهن می اندازند و نه آب بینی و نه نیازی به قضای حاجت دارند. ظروف طلایی در اختیار دارند ، شانه های شان از طلا و نقره است ، عرق بدن شان مانند عنبر خوشبو است و برای هر کدام از مردان اهل بهشت دو همسر هست که در اثر زیبائی و لطافت بدن ، مغز استخوان پاهایشان از بیرون دیده می‌شود. میان اهل بهشت هیچگونه اختلاف و کدورتی وجود ندارد. دلهایشان مانند دل یک انسان است ( یعنی همه همدل و خیر خواه همدیگر هستند ) صبح و شام به تقدیس و تسبیح خداوند مشغول اند ).

بخاری از سهل بن سعد رضی الله عنه روایت می‌کند که‌ رسول‎الله صلی الله علیه وسلم  فرمود :

«لَیَدْخُلَنَّ الْجَنَّةَ مِنْ أُمَّتِی سَبْعُونَ أَلْفًا أَوْ سَبْعُ مِائَةِ أَلْفٍ لَا یَدْرِی أَوَّلُهُمْ حَتَّی یَدْخُلَ آخِرُهُمْ وُجُوهُهُمْ عَلَی صُورَةِ الْقَمَرِ لَیْلَةَ الْبَدْرِ»

( هفتاد هزار یا هفتصد هزار انسان همه با هم و همزمان وارد بهشت می‌شوند. چهره‌ی آنها مانند ماه شب چهاردهم خواهد درخشید ).

و از روایات صحیح و ثابت است که خداوند همراه با هر کدام از این هفتاد هزار ، هفتاد هزار نفر دیگر را به‌ رسولش می‌بخشد.

در مسند احمد با سند صحیح از حضرت ابوبکر رضی الله عنه نقل شده که‌ رسول‎الله صلی الله علیه وسلم فرمود : «اعطیت سبعین الفا من امتی یدخلون الجنة بغیر حساب ، وجوههم کالقمر لیلة البدر، قلوبهم علی قلب رجل واحد ، فاستزدت ربی عز وجل فزادنی مع کل واحد سبعین الفا». صحیح الجامع : (1/350) شماره ‌: 1068.

( این هدیه‌ به من عنایت شده که هفتاد هزار نفر از امتم بدون حساب و کتاب وارد بهشت می‌شوند. چهره های آنان مانند ماه شب چهاردهم خواهد درخشید. همه آنها همدل و همنوا هستند و من از پروردگارم خواهان عنایات بیشتری شدم. پروردگار همراه با هر یک از هفتاد هزار، هفتاد هزار دیگر را برای من پذیرفتند ).

در مسند احمد ، سنن ترمذی و صحیح ابن حبان از حضرت ابی امامه با سند صحیح ثابت است که رسول ‎الله صلی الله علیه وسلم فرمود : «وعدنی ربی أن یدخل الجنة من امتی سبعین الفا بلا حساب علیهم و لا عذاب، مع کل الف سبعون، و ثلاث حثیات من حثیات ربی». صحیح الجامع: (6/108) شماره‌ 6988.

( پروردگار به‌ من وعده داده که هفتاد هزار نفر از امتم را بدون محاسبه و عذاب به بهشت وارد کند که‌ همراه‌ هر کدام از آنها هفتاد هزار نفر و سه مشت پر از مشت های پروردگار هستند ).

مشخصات این هفتاد هزار در احادیث به شرح زیر نقل شده است : از ابن عباس روایت شده‌ که‌ پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمود : «عرضت علی الامم، فأخذ النبی یمر معه‌ الامة، و النبی یمر معه‌ النفر، والنبی یمر معه‌ العشرة، و النبی یمر معه‌ الخمسه‌، و النبی یمر‌ وحده‌، فنظرت فاذا سواد کثیر، قلت یا جبریل! هؤلاء امتی؟ قال: لا، و لکن انظر الی الافق، فنظرت فاذا سواد کثیر، قال: هؤلاء امتک، و هؤلاء سبعون الفا قدامهم لا حساب علیهم و لا عذاب، قلت: ولم؟ قال: کانوا لا یکتوون، و لا یسترقون، و لا یتطیرون، و علی ربهم یتوکلون، فقام الیه‌ عکاشة بن محصن فقال: ادع الله‌ ان یجعلنی منهم. قال: اللهم اجعله‌ منهم. ثم قام الیه‌ رجل آخر فقال: ادع الله‌ ان یجعلنی منهم. قال: سبقک بها عکاشة». صحیح البخاری، کتاب: الرقائق، باب: یدخل الجنة سبعون الفا بغیر حساب. فتح الباری (11/405).

( تمام امت ها به من نشان داده شدند . بعضی از پیامبران همراه امتی ، بعضی چند نفر، بعضی ده و بعضی یک نفر به‌ همراه داشتند. نگاهم به جمعیت زیادی افتاد. گفتم: ای جبرئیل! اینها امت من هستند ؟ گفت : خیر. اما به سمت افق نگاه کن. نگاه کردم ، نگاهم به جمعیت بسیار زیادی افتاد که‌ فضا را پر کرده‌ بود. جبرئیل گفت : اینها امت تو هستند و این هفتاد هزار نفر که در جلوی آنها قرار دارند. از هرگونه حساب و کتاب بالاترند و هیچگونه عذابی برای آنها نیست. گفتم : چرا؟ جبرئیل گفت : اینها کسانی هستند که‌ به‌ منحوس بودن و بدشگون بودن اشیاء معتقد نیستند و با خواندن افسون مریض را معالجه‌ نمی‌کنند ، و از روی اعتقاد شدید به‌ تأثیر داغ ، اعظای خود را داغ نمی‌کنند ، و بر پروردگار خودشان توکل بسته‌اند . عکاشه فرزند محصن بلند شد و گفت : ای پیامبر دعا کن تا من از جمله این گروه باشم . رسول‎الله صلی الله علیه وسلم فرمودند : بارالها! عکاشه را از آنان قراربده . یک شخص دیگری بلند شد و گفت : یا رسول‎الله! دعا کن تا من نیز از جمله اعضاء این گروه باشم . رسول‎الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: عکاشه از تو سبقت گرفته است.)

شاید اینها کسانی باشند که‌ خداوند آنها را به‌ مقربین نام نهاده‌ : « وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَ * أُوْلَئِکَ الْمُقَرَّبُونَ * فِی جَنَّاتِ النَّعِیمِ» الواقعة: 10-12

(‏ و پیشتازانِ پیشگام !  آنان ، مقرّبان (درگاه یزدان) هستند.‏ در میان باغهای

پرنعمت بهشت جای دارند ).

و الله اعلم

وصلی الله وسلم علی محمد وعلی آله وأصحابه والتابعین لهم بإحسان إلی یوم الدین

منبع : کتاب "بهشت و دوزخ"؛ دکتر عمر سلیمان اشقر.‏

تغییرات ساده و کوچک می توانند تاثیر به سزایی را در زندگی شما بگذارند. این تغییرات حتی می توانند مسیر زندگی شما را به کلی عوض کنند و آن را به سمت و سویی جدید سوق دهند. می توانید تغییرات زیر را به صورت پله پله اعمال کنید و شاهد تغییرات مثبت در زندگی خود باشید. برخی از این تغییرات کوچک و موثر را در این مطلب مطالعه کنید.



۱- روزانه پیاده روی کنید
نسل بشر برای دویدن و راه رفتن خلق شده است و ما برای نشستن به دنیا نیامده ایم. راه رفتن روزانه می تواند سلامت فیزیکی شما را تامین کند و از آن مهمتر می تواند به آرامش ذهنی شما نیز کمک کند. پیاده روی و دیدن انسان های دیگر به بهبود روحیه شما کمک خواهد کرد.

۲- سحرخیز باشید
یکی از مزایای اصلی سحرخیزی نبود سر و صدا در ساعات اولیه صبح است. شما می توانید در آن زمان کمی قدم بزنید، مدیتیشن انجام دهید و یا برخی امور روزانه خود را که نیاز به تمرکز دارند، انجام دهید. صبح زود بهترین ساعت برای خلق ایده های جدید است.

۳- کمتر بخورید
پرخوری نکنید. آهسته غذا بخورید و زمانی که سیر شدید از غذا دست بکشید. مطمئنا پس از غذا لحظات بهتری را خواهید داشت.

۴- تنها نظاره گر نباشید، دست به کاری بزنید
به جای اینکه دیگران را تماشا کنید و رفتارهای آنها را زیر نظر بگیرید، بهتر است دست به کار شوید و در زندگی تان کار مثبتی را انجام دهید.

۵- با آرامش حرکت کنید
تندروی و عجله در امور زندگی تنها شادی و آرامش را از شما می گیرد. آنطور هم که فکر می کنید، نیازی به عجله نیست.
با آرامش و طمائنینه روند زندگیتان را پیش ببرید.

۶- دور و برتان را مرتب کنید
فکر و ذهنتان را از افکار بیهوده خالی کنید و سعی کنید آنها را مرتب نگه دارید. عادات بدتان را ترک کنید، فایلهای اضافی تان را پاک کنید و وسایل اضافه تان را دور بریزید.
از این به بعد زمانی که می خواهید چیزی را اضافه کنید، از خودتان بپرسید که آیا این موردی ضروری است؟

۷- قوی تر باشید
سعی کنید خودتان را از لحاظ روحی و جسمی تقویت کنید، در مقابل مشکلات بایستید و عقب نکشید. این رفتار موجب می شود تا شما اعتماد به نفس بیشتری پیدا کنید و به مرور زمان قوی تر شوید.

۸- آب بنوشید
تا می توانید آب بنوشید و سعی کنید نوشابه را از رژیم غذایی خود حذف نمایید. نوشیدن آب به شما حس بهتری خواهد داد. آب را به همراه وعده ها غذایی و در طول روز بنوشید.

۹- مدیتیشن را فراموش نکنید
مزایای مدیتیشن بر کسی پوشیده نیست. ولی اکثر افراد آن را فرایندی پیچیده می دانند. ولی حقیقت این است که نیازی نیست شما سرتان را بتراشید و به حالت خاصی بر روی زمین بشینید.
ساده ترین راه برای مدیتیشن این است که شما بشینید و به آرامی نفس بکشید و بر روی تنفستان تمرکز کنید.

۱۰- به دور از انتظار رفتار کنید
سعی کنید انتظاراتی که از خود دارید را به کلی از یاد ببرید، زیرا اگر انتظارات خودتان را نتوانید برآورده کنید، از زندگی نا امید خواهید شد. زندگی بدون انتظارات شما را نا امید نخواهد کرد. شما به آرامی با جریان زندگی حرکت خواهید کرد و اوضاع را آنگونه که هست می پذیرید.

۱۱- در لحظه زندگی کنید
گذشته دیروز است و فردا هم آینده خواهد بود، به جای اینکه گذشته را تحلیل کنید و از آینده بترسید، بهتر است که در همین لحظه که هستید به بهترین شکل زندگی کنید.

۱۲- اهدافتان را فراموش کنید
اهداف بر روی کاغذ زیبا هستند. آنها ترتیب زندگی شما را مشخص می کنند. ولی به جای اینکه به نهایت یک هدف بنگرید، در همین لحظه تمرکز کنید و آن چه که دوست دارید را با نهایت دقت انجام دهید.

۱۳- بر روی نکات مهم تمرکز کنید
حواشی را در حاشیه نگه دارید و آنچه که مهم است را در نقطه تمرکز خود قرار دهید. مهم بودن آنها به شما بستگی دارد، این موضوع می تواند خانواده، کار و یا بازی فوتبال شما باشد.

۱۴- تغییر ایجاد کنید
کار و روند روتین شما را فرسوده می کند و شما کم کم از حالت یک انسان خارج می شوید. از تغییر نترسید و سعی کنید در کوچکترین کارهای روزانه خود تغییر ایجاد کنید. تغییرات شما را شگفت زده خواهند کرد.

۱۵- قبل از خرید اندکی تأمل کنید
اغلب مواقع ما بر این باوریم که به کالایی نیازمندیم، اما پس از مدتی آن کالا در انباری خاک خواهد خورد. از این پس هر زمان که احساس کردید به کالایی نیازمندید، یک ماه صبر کنید و پس از آن اگر باز هم به آن نیاز داشتید، کالای مورد نظرتان را بخرید.

۱۶- قضاوت نکنید
قضاوت در مورد افراد دیگر به نظر کار ساده ای به نظر می رسد. در عین حال این عمل احمقانه ایست. زیرا درک کامل شرایط افراد برای شما غیر ممکن است. شما نمی دانید هر فرد در زندگی اش چه مراحلی را پشت سر گذاشته است.
پس چرا قضاوت می کنید؟ این عمل مخل آرامش خودتان و دیگران است.

۱۷- میان حرف افراد نپرید
بگذارید افراد حرفشان را کامل بزنند. شما آنچنان عجله ای ندارید که حرفشان را قطع کنید. ممکن است از آنها چیزی یاد بگیرید

۱۸- خلق کنید
هر شخص می تواند چیزی را به دنیا اضافه کند؛ چیزی که می توانند خلق کنند. وقتتان را برای خلق کردن اثری از خودتان بگذارید. شما توانایی خلق پدیده هایی دگرگون کننده را دارید.

۱۹- تک وظیفه ای باشید
چند کار را با هم انجام ندهید. مغز شما تنها می تواند بین دو کار سوییچ کند. انجام دادن یک کار می تواند بهره وری شما را افزایش داده و باعث کاهش میزان استرس تان شود.
به جای اینکه چند کار را با هم انجام دهید، بر روی یکی از کارها تمرکز کنید و پس از اتمام آن به سراغ کار دیگر بروید.

۲۰- بازی کنید
نیازی نیست خیلی جدی باشید، بگویید و بخندید و حتی همانند بچه ها بازی کنید. گاهی اوقات بزرگسالی را فراموش کنید؛ بازی کنید و از زندگی لذت ببرید.

چه عاملی باعث می شود که فرزند 10 ساله شیرین زبان و خونگرم شما در مدت سه سال تبدیل به نوجوانی ساکت و آرام  شود؟ برای بسیاری از پدر و مادرها این سؤال یکی از گیج کننده ترین معماهای قرن است.

دو دلیل مهم برای به وجود آمدن این تغییر در سنین ابتدایی و دوران نوجوانی وجود دارد :

هنگامی که کودک شما پا به  دوره ی نوجوانی می گذارد احتیاج بسیاری به تنهایی و خلوت گزینی پیدا می کند. شاید به این علت که افکار و احساسات او دچار نوعی آشفتگی می شوند، ممکن است نوجوان شما دچار بلاتکلیفی و بی ثباتی شود. حتی ممکن است از آنچه که از نظر فیزیکی و یا احساسی برای او اتفاق می افتد احساس شرم کند. چنین اتفاقاتی برای او غیر منتظره و سخت هستند و او می خواهد آنها را از دیگران مخفی کند و نزد خود نگهدارد.

دلیل دیگر این است که فرزند شما کم کم به نداشتن مهارت در انجام کارها حساس می شود. او گمان می کند بزرگترها بهتر از او می توانند صحبت کنند و به راحتی کلمات صحیح را برای ادای منظور خود می یابند. در حالی که او در این زمینه خود را ناتوان می بیند. بنابراین اگر نوجوانتان بـُغ کرده و عبوس به نظر می رسد شاید به خاطر از دست دادن اعتماد به نفس خود در ادای کلمات است.

چرا ما به رابطه با دیگران نیازمندیم ؟

«گفت و گو» کلید داشتن یک رابطه خوب در خانواده است. عدم توانایی در راحت صحبت کردن باعث می شود نتوانید نیازهای نوجوانتان را بشناسید. بدون گفت و گو و رابطه مناسب شما نمی توانید پشتیبانی و مراقبت خود را به او برسانید و او نیز نخواهد توانست فراتر از حد و مرزهای تعیین شده و رفتار پذیرفته شده رابطه مناسبی با شما داشته باشد.

انواع مختلف رابطه :

رابطه همیشه در جریان است حتی اگر کلمه ای بین دو طرف رد و بدل نشود. گفت و گو ممکن است از طریق حرکات سر و دست، تماس چشم ها و یا تماس فیزیکی باشد.

شما به عنوان والدین همیشه با فرزندتان رابطه خواهید داشت؛ اگر چه او صحبت زیادی با شما نداشته باشد. راه های زیادی برای تشویق نوجوان به صحبت کردن با والدین وجود دارد.

برای این که ارتباط خوبی با نوجوان خود برقرار نمایید توصیه می کنیم این کارها را انجام دهید :

- برای شنیدن حرف های نوجوانتان وقت بگذارید . بسیاری از نوجوانان می گویند والدینشان به حرف آنها گوش نمی دهند. گفت و گو یک خیابان دو طرفه است. اگر می خواهید او به حرف شما گوش دهد باید به او اطمینان دهید که مشتاق شنیدن حرف های او هستید.

- نشان دهید که به دیدگاه های او احترام می گذارید . نفس عمیقی بکشید و محترمانه تصدیق کنید که او هم حرف های ارزشمندی برای گفتن دارد.

- به عنوان یک الگو برای او عمل کنید . به همراه همسر یا بچه های کوچکتر خانواده راه هایی را برای ایجاد یک رابطه خوب در خانواده طراحی کنید.

- انعطاف پذیر باشید . در محل و یا زمانی با نوجوانتان صحبت کنید که برای او مناسب و راحت باشد.

این کارها را انجام ندهید :

- از امتیاز گرفتن خودداری کنید . نوجوانان هم مانند همه ما دوست ندارند امتیازی از دست بدهند یا این که احساس کنند بزرگترهایشان نوعی «مسابقه قدرت» برگزار می کنند.

- عقایدتان را به او تحمیل نکنید . اگر بخواهید افکار و نظریات خود را به نوجوانتان تحمیل کنید، مطمئناً آن را نخواهد پذیرفت و شدیداً عکس العمل نشان خواهد داد.

- سعی کنید قضاوت تحکمانه نداشته باشید . قبل از هرگونه نتیجه گیری به حرف های او گوش دهید. برای او هیچ چیز بدتر از آن نیست که ببیند ذهن بسته شما تمایلی به شنیدن نقطه نظرات او ندارد.

توصیه هایی که به شما در صحبت کردن با نوجوانتان کمک می کند :

- به علامت های او توجه کنید. مطمئن باشید از مسیرتان منحرف نخواهید شد . مثلاً هنگامی که او برای بیرون رفتن از خانه عجله دارد نگویید که می خواهید با او حرف بزنید بلکه در زمانی که آسوده خاطر به نظر می رسد به سراغش بروید.

- سعی کنید اوقاتی را با هم تنها باشید . اگر تنها بودن در خانه ممکن نیست به بهانه صرفِ چای، قهوه یا رفتن به سینما ، دو نفری با هم از خانه خارج شوید و ساعتی را با هم باشید.

- اطلاعات و تجربیات خود را از زندگی با او در میان بگذارید . اما فقط تا جایی که فکر می کنید شنیدن این مطالب برای او جالب است. جوانان اغلب خیلی کمتر از کودکان مشتاق شنیدن حرف های والدینشان هستند.

- از سؤالات باز استفاده کنید، نه سؤال هایی که جواب آنها آری یا نه است . مثلاً به جای این که بپرسید: «روز خوبی داشتی یا نه؟ بپرسید: «امروز در کلاس زبان چه گذشت؟»

- مراقب باشید که گفتگوی شما به سرزنش کردن یا نق زدن تبدیل نشود . به عنوان مثال «دوباره لباس هایت را کف اتاق انداختی» یا «اتاقت زباله دانی شده است. کی می خواهی آن را مرتب کنی؟»

- هیچگاه یک جوان را به خاطر اعتقادات یا دیدگاه هایش تحقیر نکنید . نگویید: «این احمقانه است. چگونه می توانی این طور فکر کنی؟» آنها به تأیید کردن شما احتیاج دارند. حتی اگر آن را نپذیرند.

- اشتباهات نوجوان خود را به طرزی محترمانه بیان کنید . همان قدر برای او احترام قائل شوید که برای یک بزرگسال قائل می شوید.

- وقتی با او اختلاف نظر دارید و این اختلاف هم اجتناب ناپذیر شده است، به جای پافشاری بر خواسته های خود که منجر به دلخوری و ایجاد تنفر می شود، برای پیدا کردن یک راه حل مناسب با او مذاکره کنید . این یعنی یک مصالحه . به عنوان مثال ممکن است بگویید: «می خواهم اتاقت همین امشب تمیز باشد» که عکس العملی این چنینی خواهد داشت: «اصلاً فکرش را هم نکنید! من می خواهم به خانه عمه بروم!» که این مکالمه به یک رویارویی خواهد انجامید. بنابراین بهتر است بگویید: «من واقعاً از وضعیت اتاق تو ناراضی هستم. فکر می کنی چه وقت می توانی آنجا را مرتب کنی؟» در این صورت فرصت مصالحه را به وجود آورده اید.

- برای پدر و مادر یک نوجوان، «گوش دادن و شنیدن» بهتر از «صحبت کردن» است . در این صورت به او کمک می کنید تا آنچه را که شما می فهمید او هم حس کند.

- مهم نیست که شما از نصیحت کردن چه نیتی دارید . نوجوان شما نصیحت هایتان را به احتمال زیاد نخواهد پذیرفت. مهم این است که به شخصیت او توجه کنید و مراقب باشید تا او فرصتی برای حرف زدن داشته باشد و او را در پیروی از عقاید خود مجبور نکنید.

- از تمام فرصت های غیر رسمی جهت برقراری ارتباط ، استفاده کنید . مثلاً او را سوار اتومبیل کنید و به محلی ببرید که امکان یک گفتگوی خوب وجود داشته باشد.

- وقتی با شما حرف می زند علاقه مندی خود را صادقانه همراه با نگاهی صمیمی نشان دهید . در صورت امکان هنگامی که به حرف های او گوش می دهید کار دیگری انجام ندهید.

- در گفت و گو با او از این که چیز نامطلوبی را می شنوید از کوره در نروید و عکس العمل شدید نشان ندهید . اظهاراتی از قبیل: «تو می گویی آنها سیگار می کشیدند و حالا می خواهی دوباره به آنجا بروی، اصلاً حرفش را هم نزن!» راه مذاکره را کاملاً مسدود می کنند.

- اگر واقعاً مشکلاتی وجود دارد که احساس می کنید باید حتماً در مورد آنها با نوجوان خود صحبت کنید . از قبیل نمرات پایین در مدرسه و یا نگرانی  به خاطر رفتار مخاطره آمیز او، بهتر است وقتی را برای صحبت انتخاب کنید که او فشار بیرونی نداشته باشد و شما هم در آرامش باشید. استفاده از کلمه «من» به شما کمک زیادی می کند. مثلاً به جای این که بگویید: «تو درس نمی خوانی» بهتر است بگویید: «من از این که درس هایت را جدی نمی گیری احساس نگرانی می کنم»

تصویری  از نام مبارك الله بر روی ابر

تصویر گرفته شده در :

مدرسه راهنمایی شاهد پسران - سنندج

ساعت 8 و 50 دقیقه صبح

تاریخ 21 اردیبهشت سال 1384

تصویر گرفته شده توسط :

آقای رضا مرادی

 « بقیه ی عکس ها در ادامه ی مطلب »

مبتکر این روش شهید مولانا « محمد ابراهیم دامنی » هستند که ایشان این روش را در تعلیم و تربیت کودکان تجربه نموده و نتایج مفیدی اخذ فرموده اند .

فردمودند که از کودک می پرسم :

تو را چه کسی آفریده است ؟ می گوید : الله .

چه کسی به تو دست و پا داده است ؟ می گوید : الله .

چه کسی به تو سر و چشم و گوش داده است ؟ می گوید : الله .

چه کسی به تو مادر و پدر داده است ؟ می گوید : الله .

چه کسی زمین را آفریده است ؟ می گوید : الله .

چه کسی آسمان ها را آفریده است ؟ می گوید : الله .

چه کسی به تو رزق می دهد ؟ می گوید : الله .

به همین ترتیب سؤالاتی از این قبیل ، جلوی او میگذارم و از وی جواب می گیرم ، بعد از او می پرسم خوب پسر جان ! خدایی که این همه نعمت را به تو داده است ، تو او را دوست داری ؟

کودک : بله من او را دوست دارم چون اوست که این همه نعمت ها را به من داده است .

خوب پسرم تو حرف خدا را گوش میکنی ؟

کودک : بله ! چرا گوش نکنم !

پسرجان ! خداوند فرموده که حرف پدر و مادر را گوش کن ، تو این حرف را گوش میکنی ؟

کودک : بله ، چون الله گفته است .

پسرجان ! الله از فحش دادن و فضولی کردن ناراضی می شود ، تو این کارها را ترک می کنی ؟

کودک : بله ، چرا ترک نکنم ؟

الله جل جلاله می گوید : راست بگویید ، دروغ نگویید ، تو راست می گویی و از دروغ پرهیز می کنی ؟ یا نه ؟

کودک : بله ، من راست می گویم  و از دروغ  پرهیز می کنم .

پسرجان ! چه کسی شما را همیشه می بیند ؟

کودک می گوید : الله .

پس پسرجان هیچ کاری خلاف دستور او نکن ، درباره ی هر کاری قبل از انجام دادن بپرس ، آیا از این کار خداوند راضی می شود یا نه ؟

به همین ترتیب هر روز یک درس مشتمل بر سؤالاتی مانند سؤالات بالا و امثال آن ، جلوی کودک بگذارید و از وی جواب گرفته و او را به عمل و فکر وادار نمایید ، انشاءالله اثر این نوع تعلیم در کودک کنجکاوی به وجود آورده و روح تعهد را در وی پدید می آورد و در زندگی آینده وی تأثیر مثبت می گذارد .

۱- أَبْغَضَ الرِّجَالِ إِلَى اللَّهِ الأَلَدُّ الْخَصِم.
بدترین اشخاص نزد خداوند، شخص ستیزه جو و لجوج است.

۲- ابْنُ أُخْتِ الْقَوْمِ مِنْهُمْ، أَوْ مِنْ أَنْفُسِهِمْ.
پسرِ خواهر هر قوم، جزو همان قوم، بحساب می آید.

۳- اتَّقِ دَعْوَةَ الْمَظْلُومِ.
از دعای مظلوم بترس.

۴- اتَّقُوا النار وَلوْ بِشقِّ تَمْرةٍ.
خود را از آتش جهنم دور نگه دارید، اگر چه با صدقه دادن نصف خرمائی باشد.

۵- أَتِمُّوا الرُّکُوعَ وَالسُّجُودَ.
رکوع و سجده را به طور کامل انجام دهید.

۶- اجْتَنِبُوا الْمُوبِقَاتِ: الشِّرْکُ بِاللَّهِ، وَالسِّحْرُ.
از کارهایی که باعث هلاکت می شود، بپرهیزید: شرک به خدا و سحر.

۷- اجْعَلُوا آخِرَ صَلاتِکُمْ بِاللَّیْلِ وِتْرًا.
وتر را آخرین نماز خود در شب، قرار دهید.

۸- اجْعَلُوا فِی بُیُوتِکُمْ مِنْ صَلاتِکُمْ.
بخشی از نمازهایتان را در منزل بخوانید. (منظور سنن و نوافل است).

۹- أَجِیبُوا هَذِهِ الدَّعْوَةَ إِذَا دُعِیتُمْ لَهَا.
هرگاه به مراسم ازدواج دعوت شدید، آن را اجابت کنید.

۱۰- أَحَبُّ الْحَدِیثِ إِلَیَّ أَصْدَقُهُ.
بهترین سخن نزد من، سخن راست است.

۱۱- أُحِلَّتْ لِی الْغَنَائِمُ.
غنیمت های جنگی برای من حلال گردانده شده است.

۱۲- أَخْنَى الأَسْمَاءِ یَوْمَ الْقِیَامَةِ عِنْدَ اللَّهِ: رَجُلٌ تَسَمَّى: مَلِکَ الأَمْلاکِ.
روز قیامت، بدترین اسم ها نزد خداوند، نام مردی است که خود را شاهنشاه نامیده باشد.

۱۳- إِذَا أَتَیْتَ مَضْجَعَکَ فَتَوَضَّأْ وُضُوءَکَ لِلصَّلاةِ.
قبل از رفتن به رختخواب وضوی کامل بگیر.

۱۴- إِذَا أَتَیْتُمْ الْغَائِطَ فَلَا تَسْتَقْبِلُوا الْقِبْلَةَ وَلَا تَسْتَدْبِرُوهَا.
هنگام قضای حاجت رو و پشت به قبله نکنید.

۱۵- إِذَا اسْتَأْذَنَ أَحَدُکُمْ ثَلَاثًا فَلَمْ یُؤْذَنْ لَهُ فَلْیَرْجِعْ.
هرگاه شخصی از شما، سه بار اجازه ورد خواست، و به وی اجازه داده نشد، بازگردد.

۱۶- إِذَا اسْتَأْذَنَتْ امْرَأَةُ أَحَدِکُمْ إِلَى الْمَسْجِدِ فَلَا یَمْنَعْهَا.
هرگاه زن شخصی برای رفتن به مسجد، از او اجازه خواست، ممانعت نکند.

۱۷- إِذَا اسْتَجْنَحَ اللَّیْلُ فَکُفُّوا صِبْیَانَکُمْ.
هنگامی که هوا، تاریک شد، کودکانتان را نگذارید.(از خانه، بیرون بروند).

۱۸- إِذَا اشْتَدَّ الْحَرُّ فَأَبْرِدُوا بِالصَّلاةِ.
در شدت گرما، نماز ظهر را زمانی بخوانید که هوا اندکی سردتر شود.

۱۹- إِذَا اقْتَرَبَ الزَّمَانُ، لَمْ تَکَدْ تَکْذِبُ رُؤْیَا الْمُؤْمِنِ.
نزدیک قیامت، به ندرت اتفاق می افتد که خواب مؤمن دروغ از آب در آید.

۲۰- إِذَا أُقِیمَتْ الصَّلَاةُ فَلَا تَأْتُوهَا تَسْعَوْنَ.
هنگام برپایی نماز، شتابان به سوی آن نیایید.

۲۱- إِذَا أَمَّنَ الإِمَامُ فَأَمِّنُوا.
هنگامی که امام آمین گفت، شما نیز آمین بگویید.

۲۲- إِذَا انْتَعَلَ أَحَدُکُمْ فَلْیَبْدَأْ بِالْیَمِینِ.
هرگاه یکی از شما خواست کفش بپوشد، از سمت راست، شروع کند.

۲۳- إِذَا أَنْفَقَ الرَّجُلُ عَلَى أَهْلِهِ یَحْتَسِبُهَا فَهُوَ لَهُ صَدَقَةٌ.
اگر شخصی به نیت اجر و پاداش بر اهل و خانواده ی خود انفاق کند، نفقه ی او صدقه محسوب می شود.

۲۴- إِذَا أَنْفَقَتْ الْمَرْأَةُ مِنْ کَسْبِ زَوْجِهَا عَنْ غَیْرِ أَمْرِهِ فَلَهُ نِصْفُ أَجْرِهِ.
هرگاه زن بدون امر شوهرش از مال او صدقه بدهد، نصف پاداش آن را دریافت می کند.

۲۵- إِذَا بَاتَتْ الْمَرْأَةُ مُهَاجِرَةً فِرَاشَ زَوْجِهَا لَعَنَتْهَا الْمَلَائِکَةُ حَتَّى تَرْجِعَ.
هرگاه زن در حالی بخوابد که بستر شوهرش را ترک نموده، فرشتگان تا صبح او را لعنت می کنند.

۲۶- إِذَا تَوَاجَهَ الْمُسْلِمَانِ بِسَیْفَیْهِمَا فَکِلَاهُمَا مِنْ أَهْلِ النَّارِ.
هرگاه دو فرد مسلمان با شمشیر(به قصد کشتن) رو در روی هم قرار گیرند، هر دو به دوزخ خواهند رفت.

۲۷- إِذَا تَوَضَّأَ أَحَدُکُمْ فَلْیَجْعَلْ فِی أَنْفِهِ مَاءً ثُمَّ لِیَنْثُرْ.
هرگاه، یکی از شما وضو می‏گیرد، آب در بینی نماید و آن را تمیز کند.

۲۸- إِذَا جَاءَ أَحَدُکُمْ فِرَاشَهُ فَلْیَنْفُضْهُ.
هرگاه یکی از شما به رختخواب رفت، آن را تکان دهد.

۲۹- إِذَا جَاءَ رَمَضَانُ فُتِحَتْ أَبْوَابُ الْجَنَّةِ.
با آمدن رمضان درهای بهشت گشوده می شود.

۳۰- إِذَا دَخَلَ أَحَدُکُمُ الْمَسْجِدَ فَلْیَرْکَعْ رَکْعَتَیْنِ قَبْلَ أَنْ یَجْلِسَ.
هرگاه، یکی از شما وارد مسجد شود، قبل از اینکه بنشیند، دو رکعت نماز بخواند.

۳۱- إِذَا دَعَا أَحَدُکُمْ فَلْیَعْزِمْ الْمَسْأَلَةَ.
هرگاه یکی از شما دعا کرد، باید درخواست خود را قطعی نماید.

۳۲- إِذَا دَعَوْتُمْ اللَّهَ فَاعْزِمُوا فِی الدُّعَاءِ.
هر گاه خدا را صدا می کنید، قاطعیت داشته باشید.

۳۳- إِذَا دُعِیَ أَحَدُکُمْ إِلَى الْوَلِیمَةِ فَلْیَأْتِهَا.
هرگاه، یکی از شما را به جشن عروسی، دعوت کردند، در آن، شرکت کند.

۳۴- إِذَا رَأَیْتُمْ الْجَنَازَةَ فَقُومُوا.
هنگامی که جنازه را دیدید، برخیزید.

۳۵- إِذَا زَنَتْ الْأَمَةُ فَاجْلِدُوهَا.
هرگاه کنیز مرتکب زنا شد، او را تازیانه بزنید.

۳۶- إِذَا سَمِعْتُمْ الْإِقَامَةَ فَامْشُوا إِلَى الصَّلَاةِ وَعَلَیْکُمْ بِالسَّکِینَةِ.
هنگامی که اقامه را شنیدید، با آرامش و وقار به طرف نماز بروید.

۳۷- إِذَا سَمِعْتُمْ بِالطَّاعُونِ بِأَرْضٍ فَلَا تَدْخُلُوهَا.
هرگاه شنیدید در سرزمینی طاعون وجود دارد، وارد آن نشوید.

۳۸- إِذَا سَمِعْتُمْ صِیَاحَ الدِّیَکَةِ فَاسْأَلُوا اللَّهَ مِنْ فَضْلِهِ.
هرگاه بانگ خروس را شنیدید، فضل و کرم خدا را مسئلت نمایید.

۳۹- إِذَا سَمِعْتُمْ النِّدَاءَ فَقُولُوا مِثْلَ مَا یَقُولُ الْمُؤَذِّنُ.
هنگامی که صدای اذان را شنیدید، هر آن چه مؤذن می گوید، تکرار کنید.

۴۰- إِذَا شَرِبَ أَحَدُکُمْ فَلا یَتَنَفَّسْ فِی الانَاءِ.
هنگام آب نوشیدن، در ظرف آب نفس نکشید.

۴۱- إِذَا شَرِبَ الْکَلْبُ فِی إِنَاءِ أَحَدِکُمْ فَلْیَغْسِلْهُ سَبْعًا.
هرگاه، سگ در ظرف شما آب نوشید، آن را هفت بار بشویید.

۴۲- إِذَا صَلَّى أَحَدُکُمْ لِلنَّاسِ فَلْیُخَفِّفْ.
هرگاه یکی از شما برای مردم امامت نمود، باید نمازش را کوتاه و سبک کند.

۴۳- إِذَا ضُیِّعَتِ الأَمَانَةُ فَانْتَظِرِ السَّاعَةَ.
هرگاه که امانت ضایع شود، منتظر قیامت باش.

۴۴- إِذَا عَطَسَ أَحَدُکُمْ فَلْیَقُلْ الْحَمْدُ لِلَّهِ.
هرگاه یکی از شما عطسه زد، الحمدلله بگوید.

۴۵- إِذَا قَاتَلَ أَحَدُکُمْ فَلْیَجْتَنِبِ الْوَجْهَ.
هرگاه، یکی از شما دعوا کرد، از زدن به چهره، اجتناب کند.

۴۶- إِذَا قَالَ الْإِمَامُ {غَیْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَیْهِمْ وَلَا الضَّالِّینَ} فَقُولُوا آمِینَ.
هرگاه امام گفت: {غَیْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَیْهِمْ وَلَا الضَّالِّینَ} بگویید: آمین.

۴۷- إِذَا قَالَ الرَّجُلُ لِأَخِیهِ یَا کَافِرُ فَقَدْ بَاءَ بِهِ أَحَدُهُمَا.
هرگاه شخصی به برادرش بگوید: ای کافر! همانا کفر به یکی از آن ها بازگشت می کند.

۴۸- إِذَا قُلْتَ لِصَاحِبِکَ یَوْمَ الْجُمُعَةِ: أَنْصِتْ، وَالإِمَامُ یَخْطُبُ، فَقَدْ لَغَوْتَ.
اگر روز جمعه که امام مشغول ایراد خطبه است، به کسی که در کنارت، نشسته است، بگویی: ساکت باش، سخن بیهوده ای گفته ای.

۴۹- إِذَا کُنْتُمْ ثَلاثَةً فَلا یَتَنَاجَى رَجُلانِ دُونَ الآخَرِ.
اگر سه نفر بودید، دو نفر بدون مشارکت دیگری، با یکدیگر، درگوشی صحبت نکنید.

۵۰- إِذَا مَرِضَ الْعَبْدُ أَوْ سَافَرَ کُتِبَ لَهُ مِثْلُ مَا کَانَ یَعْمَلُ مُقِیمًا صَحِیحًا.
هرگاه بنده ای مریض یا مسافر باشد (و نتواند اعمال دوران صحت و اقامتش را انجام دهد)، برای او پاداش اعمالی که در زمان اقامت و صحت انجام میداده است، نوشته می شود.

۵۱- إِذَا نَعَسَ أَحَدُکُمْ وَهُوَ یُصَلِّی فَلْیَرْقُدْ.
هرگاه کسی از شما در نماز چرت زد، (نماز را رها کند) و بخوابد.۵۲- إِذَا هَلَکَ قَیْصَرُ فَلَا قَیْصَرَ بَعْدَهُ.
بعد از هلاکت قیصر، قیصری نخواهد آمد.